Γνωρίζετε ότι...

Συνταγματικό το τεκμήριο ελάχιστου ετήσιου εισοδήματος από ατομική επιχειρηματική δραστηριότητα.

Οι αιτούντες ισχυρίστηκαν ενώπιον του ΣτΕ ότι το τεκμήριο ελάχιστου ετήσιου εισοδήματος από ατομική επιχειρηματική δραστηριότητα είναι αντισυνταγματικό. Ειδικότερα ισχυρίστηκαν μεταξύ άλλων ότι παραβιάζει το δικαίωμα δικαστικής προστασίας και αντίκειται στις συνταγματικές αρχές της φορολογικής δικαιοσύνης, ισότητας, φοροδοτικής ικανότητας και αναλογικότητας μη στηριζόμενο στα διδάγματα της κοινής πείρας με βάση σχετική οικονομοτεχνική μελέτη. Εντούτοις το ΣτΕ απέρριψε τους ανωτέρω ισχυρισμούς κρίνοντας ότι το εν λόγω τεκμήριο είναι συνταγματικό, καθώς τα κριτήρια, από τα οποία τεκμαίρεται η ύπαρξη φοροδοτικής ικανότητας είναι γενικά και αντικειμενικά και σε συνάφεια προς το αντικείμενο της ρύθμισης, στηριζόμενα στα διδάγματα της κοινής πείρας, για τα οποία δεν απαιτείται η ύπαρξη σχετικής οικονομοτεχνικής μελέτης. Επίσης έκρινε ότι δεν παραβιάζεται η αρχή της ισότητας ενώπιον των δημόσιων βαρών και της αναλογικότητας και ότι το δικαίωμα δικαστικής προστασίας προστατεύεται καθώς θεσπίζεται δυνατότητα αμφισβήτησης του επίδικου τεκμηρίου τόσο από ουσιαστικής όσο και από διαδικαστικής άποψης (ΣτΕ 1802/2025).

Τροποποιητική δήλωση για αποσβέσεις που παραλείφθηκαν σε παλαιές χρήσεις δεν γίνεται δεκτή όταν λείπει η σωστή λογιστική αποτύπωση.

Στο ισχύον λογιστικό πλαίσιο, λάθη προηγούμενων χρήσεων δεν θεραπεύονται με αναδρομικές παρεμβάσεις στα ήδη κλεισμένα» βιβλία. Απαιτείται καταχώριση της διόρθωσης στην περίοδο που εντοπίζεται, σαφής αντανάκλαση στις οικονομικές καταστάσεις και επαρκής τεκμηρίωση στις συνοδευτικές σημειώσεις. Χωρίς αυτά, η φορολογική διοίκηση δεν έχει υποχρέωση να αποδεχθεί την τροποποιητική. Ειδικά για τις αποσβέσεις, η διενέργειά τους είναι ετήσια και η παράλειψη συνεπάγεται απώλεια του σχετικού φορολογικού οφέλους, χωρίς δυνατότητα μεταφοράς σε μεταγενέστερες χρήσεις (ΣτΕ 1402/2025).

Παρέχεται απαλλαγή από το φόρο κληρονομιάς στον επιζώντα δικαιούχο κοινού λογαριασμού υπό προϋποθέσεις.

Ο κοινός τραπεζικός λογαριασμός με ρήτρα επιζώντων λειτουργεί βάσει συμβατικής ρύθμισης, σύμφωνα με την οποία, σε περίπτωση θανάτου ενός συνδικαιούχου, το υπόλοιπο περιέρχεται αυτοδικαίως στον επιζώντα. Η μεταβίβαση αυτή δεν στηρίζεται στην κλασική κληρονομική διαδοχή, αλλά ενεργοποιείται από τον ειδικό όρο της σύμβασης με το πιστωτικό ίδρυμα. Για τον λόγο αυτό, προβλέπεται ειδικό καθεστώς φορολογικής απαλλαγής από τον φόρο κληρονομιάς, εφόσον τηρούνται οι προβλεπόμενες δηλωτικές υποχρεώσεις. Παρότι η απόκτηση δεν συνιστά φορολογητέα κληρονομική αιτία, το σχετικό ποσό οφείλει να περιληφθεί στη δήλωση φόρου κληρονομιάς, προκειμένου να αποτυπωθεί η περιουσιακή κατάσταση του αποβιώσαντος και να εφαρμοστεί ρητώς η απαλλαγή. Παράλληλα, ο επιζών συνδικαιούχος υποχρεούται να αναγράψει το ποσό στη δήλωση φορολογίας εισοδήματός του ως απαλλασσόμενο κεφάλαιο, ώστε να διασφαλίζεται η φορολογική τεκμηρίωση της προέλευσης των κεφαλαίων. Η παράλειψη αναγραφής, μολονότι δεν συνεπάγεται αυτοτελή φορολόγηση του ποσού, δύναται να δημιουργήσει ζητήματα απόδειξης της προέλευσης των κεφαλαίων και να οδηγήσει σε εφαρμογή των ισχυόντων τεκμηρίων.

Οι υπηρεσίες τηλεϊατρικής απαλλάσσονται από ΦΠΑ όταν έχουν θεραπευτικό σκοπό και εντάσσονται στην ιατρική περίθαλψη.

Με εγκύκλιο διευκρινίστηκε ότι επειδή η τηλεϊατρική θεωρείται παροχή ιατρικών υπηρεσιών από απόσταση μέσω ψηφιακών εφαρμογών, όπως είναι η τηλεξέταση, η συνταγογράφηση και η τηλεπαρακολούθηση, η οποία αποβλέπει στην εξ αποστάσεως παρακολούθηση της κατάστασης της υγείας ασθενών, η απαλλαγή εφαρμόζεται ανεξάρτητα από το αν η υπηρεσία παρέχεται με φυσική παρουσία ή εξ αποστάσεως. Η ίδια λογική καλύπτει και υπηρεσίες μέσω τηλεφώνου όταν επιδιώκουν θεραπευτικό σκοπό, ενώ δεν καλύπτει υπηρεσίες με γενικό χαρακτήρα που απλώς ενημερώνουν και δεν συμβάλλουν ουσιαστικά στην προστασία ή αποκατάσταση της υγείας. Η εγκύκλιος απευθύνεται σε όσους παρέχουν τηλεϊατρική και στοχεύει σε ομοιόμορφη εφαρμογή των κανόνων (Ε.2008/2026).