Ανεξάρτητη Κίνηση Οικονομολόγων Ελλάδας

Η «βιομηχανία» της κατάρτισης και το διαχρονικό καρτέλ των ΚΕΚ

Τίποτα από όσα έρχονται κατά καιρούς στο φως γύρω από τα προγράμματα κατάρτισης δεν μπορεί να θεωρηθεί πραγματικά καινούργιο.

Εδώ και χρόνια λειτουργεί στη χώρα μια καλά εδραιωμένη «βιομηχανία σεμιναρίων», με συγκεκριμένα ΚΕΚ να απορροφούν σταθερά δημόσιους και ευρωπαϊκούς πόρους. 

Οι σχέσεις αυτών των φορέων με κρατικά και συνδικαλιστικά κέντρα αποφάσεων έχουν επανειλημμένα αποτελέσει αντικείμενο καταγγελιών, όπως και οι αναφορές στη σύνδεση της τότε Γενικής Γραμματέως Εργασίας, κας Στρατινάκη, με πακέτα «επιμόρφωσης».

Το σκάνδαλο Σκόιλ Ελικίκου επί υπουργίας Βρούτση δεν αποτέλεσε μια μεμονωμένη αστοχία.

Αντίθετα, ανέδειξε παθογένειες που ήταν ήδη γνωστές:

ποιος δεν γνώριζε τα ΚΕΚ της ΓΣΕΕ και τα προγράμματα που απορροφούσαν επί χρόνια;

ποιος αγνοούσε ότι μια μικρή ομάδα ΚΕΚ λυμαίνεται διαχρονικά τα προγράμματα κατάρτισης;

ποιος δεν είχε ακούσει για την ύπαρξη καρτέλ στον χώρο της εκπαίδευσης;

Το κρίσιμο ερώτημα, επομένως, δεν είναι αν υπάρχουν φαινόμενα στρέβλωσης και διαπλοκής, αλλά αν υπάρχει πραγματική πολιτική βούληση να αντιμετωπιστούν.

Πέρα από τις εύλογες επιφυλάξεις, η Αρχή Διαφάνειας θα όφειλε να ερευνήσει σε βάθος τόσο το καρτέλ των ΚΕΚ —καθώς 4-5 φορείς φαίνεται να ελέγχουν το μεγαλύτερο μέρος της αγοράς— όσο και τους οργανισμούς που εγκρίνουν προγράμματα εκπαίδευσης και τα αναθέτουν κατ’ επανάληψη στους ίδιους παρόχους.

Εξίσου κρίσιμο είναι να διερευνηθεί το πόθεν έσχες του συνόλου των συνδικαλιστών που λαμβάνουν σχετικές αποφάσεις και κατευθύνουν την υλοποίηση των προγραμμάτων στα συγκεκριμένα ΚΕΚ.

Δεν μου είναι απολύτως σαφές το πλήρες εύρος των αρμοδιοτήτων της Αρχής που ηγείται ο κ. Βουρλιώτης. 

Ωστόσο, όταν ακόμη και ο πρώην Πρωθυπουργός κ. Αντώνης Σαμαράς μιλά για «εκτεταμένη ατμόσφαιρα διαφθοράς», για «κράτος-λάφυρο» και για «κατάχρηση εξουσίας από τους κυβερνώντες», και όταν ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ κ. Πάρης Κουκουλόπουλος δηλώνει δημόσια —στην εκπομπή Καθαρές Κουβέντες— ότι τα προγράμματα στις περιοχές που πλήττονται άμεσα από την ενεργειακή μετάβαση, όπως η Κοζάνη, εμφανίζουν απορροφητικότητα 96% και υλοποιούνται εξ αποστάσεως με κλειστούς υπολογιστές, τότε το ζήτημα δεν μπορεί να αποδοθεί ούτε σε άγνοια ούτε σε συγκυριακές αστοχίες.

Πρόκειται για ένα διαχρονικό, δομικό πρόβλημα διαχείρισης δημόσιων πόρων, που απαιτεί ουσιαστικό έλεγχο, θεσμική διαφάνεια και σύγκρουση με κατεστημένα συμφέροντα — όχι αποσπασματικές παρεμβάσεις και επικοινωνιακές διαβεβαιώσεις.