Υπουργείο Εθνικής
Οικονομίας και Οικονομικών

5 Φεβρουαρίου 2026

Δελτίο Τύπου

Κυριάκος Πιερρακάκης: Το μεικτό σύστημα επιλογής ηγεσίας της Δικαιοσύνης είναι το πιο ορθολογικό μοντέλο

Γ. Παπαχρήστος:

Κυρίες και κύριοι, καλησπέρα. Ο αποψινός μας καλεσμένος είναι για τους φίλους του ο Πιερ. Για την πολιτική τάξη έχει καθαρογραφτεί ήδη ως ο Κυριάκος ο 2ος, για όλη την υπόλοιπη Ελλάδα είναι ο Κυριάκος Πιερρακάκης, Υπουργός Οικονομικών στην κυβέρνηση Μητσοτάκη, ταχέως ανερχόμενος, όχι μόνο εντός των τειχών, αλλά και εκτός. Καλησπέρα.

Κ. Πιερρακάκης:

Καλησπέρα σας κύριε Παπαχρήστο. 

Γ. Παπαχρήστος:

Χαιρετίζω - πρώτη φορά, δεν το περίμενα, δηλαδή, ότι θα είχαμε εδώ έναν καλεσμένο - έναν επικεφαλής της ευρωπαϊκής οικονομίας. Γιατί το Eurogroup τι είναι; Έτσι δεν είναι; Δεν καθορίζει τα ισχύοντα στην ευρωπαϊκή οικονομία;

Κ. Πιερρακάκης:

Παίζει ένα μεγάλο ρόλο συντονισμού ανάμεσα στους Υπουργούς Οικονομικών της Ευρωζώνης, πλέον 21, αφού μπήκε και η Βουλγαρία. Με εξέλιξη, βέβαια, σε σχέση με το παρελθόν.

Γ. Παπαχρήστος:

Μια ερώτηση γι' αυτό. Διάβασα κάπου ότι ένα ευρώ αντιστοιχεί με δύο λεβ. Πώς γίνεται και μπήκαμε εμείς στη ζώνη του ευρώ με ένα ευρώ 314 δραχμές;

Κ. Πιερρακάκης:

Αυτό εξαρτάται από το κάθε νόμισμα και το ποια είναι η βάση του κάθε νομίσματος. Για παράδειγμα τα γιεν στην Ιαπωνία. Κάποιες χώρες έχουν πιο ισχυρό αριθμό σε σχέση με την αποτίμηση του νομίσματός του, κάποιες κάτι άλλο. Αυτό δεν αποτυπώνει την ισχύ της οικονομίας. 

Γ. Παπαχρήστος:

Η οποία παραμένει όντως τελευταία, είναι η τελευταία στην Ευρωζώνη; 

Κ. Πιερρακάκης:

Εξαρτάται το τι μετράς και το πώς το μετράς. Σε κάθε περίπτωση, δεν θέλω να τη χαρακτηρίσω μια οικονομία πρώτη ή τελευταία στην Ευρωζώνη. Ο στόχος είναι όλοι να συγκλίνουμε σε σχέση με τον μέσο όρο και να πάμε ακόμα καλύτερα, και πάνω από αυτόν.

Γ. Παπαχρήστος:

Ποια είναι η επόμενη χώρα που θα μπει στην Ευρωζώνη;  

Κ. Πιερρακάκης:

Αυτό δεν μπορώ να σας το πω ακόμα. 

Γ. Παπαχρήστος:

Α, ναι, γιατί μπορεί να πάω να αγοράσω ομόλογα. Σωστά;

Κ. Πιερρακάκης:

Αυτό δεν μπορώ να σας το πω ακόμα, γιατί εξαρτάται και από το πολιτικό της σύστημα και από τις αποφάσεις που θα λάβει. Σε αυτά δεν υπάρχει “θα” υπάρχει “να”. Υπάρχει η στιγμή της ανακοίνωσης. Αλλά σίγουρα υπάρχει ενδιαφέρον. 

Γ. Παπαχρήστος:

Οι 21 να γίνουν 23, ας πούμε;

Κ. Πιερρακάκης:

Να γίνουν περισσότεροι. Μακάρι να γίνουν 27. 

Γ. Παπαχρήστος:

Να γίνουν περισσότερες. Πρέπει να σας πω ότι είχα φτιάξει μια σκαλέτα υποτυπώδη, θα ξεκινούσα από τα εσωτερικά, αλλά μου είχε κάνει εντύπωση κάτι που πρέπει να σας το πω. Αποπληρώνουμε χρέη που είχαμε πάρει την εποχή των μνημονίων νωρίτερα από το προβλεπόμενο. Γιατί το κάνουμε αυτό;

Κ. Πιερρακάκης:

Καταρχήν, κάνουμε πολύ καλά. Να πω πρώτα το πολιτικό μήνυμα για μένα. Το πολιτικό μήνυμα μιας γενιάς είναι ότι δεν θα περάσει το χρέος στην επόμενη. Ξεκινάω από αυτό. 

Γ. Παπαχρήστος:

Λογικό, ωραίο μήνυμα.

Κ. Πιερρακάκης:

Το οικονομικό μήνυμα ποιο είναι; Και αυτά τα χρήματα αν τα κρατάγαμε τι θα τα κάναμε; Δεν θα μπορούσαμε να τα δώσουμε στον κόσμο.

Γ. Παπαχρήστος:

Κατάπλασμα, λέγανε παλιά. 

Κ. Πιερρακάκης:

Όχι, δεν θα μπορούσαμε να κάνουμε τίποτα καλύτερο με αυτά. Δεν μπορούν να πάνε στον κόσμο σε φοροαπαλλαγές πρόσθετες, γιατί πλέον ισχύει ο ευρωπαϊκός δημοσιονομικός κανόνας.

Γ. Παπαχρήστος

Δεν μπορούμε να φτιάξουμε, ας πούμε, 10 σχολεία; 

Κ. Πιερρακάκης:

Όχι.

Γ. Παπαχρήστος

Ούτε ένα νοσοκομείο, πέντε, τίποτα;

Κ. Πιερρακάκης:

Όχι, γιατί αυτό είναι έξοδο του κράτους και πλέον έχει αλλάξει ο τρόπος που γίνονται οι προϋπολογισμοί στην Ευρώπη, συνολικά. Αυτό έχει γίνει ως μάθημα και της δικής μας κρίσης. Σε αφήνει να ξοδεύεις κάποια χρήματα κάθε χρόνο, ανεξάρτητα από το πόσο πλεόνασμα ή έλλειμμα έχεις, εφόσον είσαι εντός ορίων. Αυτός είναι ο νέος κανόνας. Και γιατί το κάναμε αυτό ευρωπαϊκά;

Γ. Παπαχρήστος:

Ο νέος χρυσός κανόνας. 

Κ. Πιερρακάκης:

Είναι ο δημοσιονομικός. Ο λόγος που έχει γίνει αυτό είναι επειδή πρέπει τα καλά χρόνια να αποταμιεύεις για να μπορείς τα δύσκολα χρόνια να στηρίζεις τη χώρα σου. Και έχει λογική.

Γ. Παπαχρήστος:

Υπάρχει κάποιο όφελος για τον πολίτη, για την ελληνική οικονομία; Ανεξάρτητα από το ότι αποπληρώνουμε πολύ πρόωρα όσα χρωστάμε.

Κ. Πιερρακάκης:

Υπάρχει όφελος. Κερδίζουμε 800 εκατομμύρια το χρόνο από το ‘29 και μετά. Γιατί τα κερδίζουμε; Γιατί ήταν πανάκριβο το πρώτο μνημόνιο. Ήταν πολύ ακριβά τα επιτόκια του πρώτου μνημονίου. Αλλά εγώ, επίσης, θα σας έλεγα ότι υπάρχει και ένα άυλο όφελος: ο συμβολισμός στις αγορές. Δεν είναι λίγο. Στις αγορές, αυτή τη στιγμή -μπορείτε να δείτε το δεκαετές ελληνικό ομόλογο, το δεκαετές ιταλικό, το δεκαετές γαλλικό - πάμε πολύ καλύτερα κάθε χρόνο. Και αυτό μπορεί ο κόσμος που μας βλέπει να μην το εισπράττει απευθείας και να λέει “τι ρόλο παίζει για μένα το δεκαετές ομόλογο να είναι χαμηλά;”. Παίζει. Διότι αν η οικονομία τα πηγαίνει καλά, έχουμε περισσότερες επενδύσεις, περισσότερες δουλειές, καλύτερα αμειβόμενες δουλειές. Όλα αυτά αθροίζονται. Αυτό είναι το όφελος.

Γ. Παπαχρήστος:

Ωραία. Θα παίξει προφανώς κάποιο ρόλο και αυτό στις αναβαθμίσεις της πιστοληπτικής μας ικανότητας. Περιμένουμε τώρα; Νομίζω τον Μάρτιο δεν βγαίνουν; Όχι; 

Κ. Πιερρακάκης:

Εγώ δεν θα σας πω συγκεκριμένα για το τι θα γίνει τον Μάρτιο. Θα σας πω, συνολικά, ότι αν μου πείτε σε βάθος ετών τι περιμένεις στην ελληνική οικονομία; Σας απαντώ. Εφόσον έχουμε πολιτική σταθερότητα στην Ελλάδα, θα έχουμε διαρκείς αναβαθμίσεις και όλο αυτό θα γυρίζει πίσω στον κόσμο θετικά. 

Γ. Παπαχρήστος:

Μέχρι πού είναι το ταβάνι; Μέχρι που μπορούμε να φτάσουμε;

Κ. Πιερρακάκης:

Δεν βάζω ταβάνι. Δεν θα έβαζα ταβάνι. Γιατί η χώρα τα πηγαίνει πολύ καλύτερα. Θα περίμενε κανείς τις επιδόσεις που έχουμε πετύχει...;

Γ. Παπαχρήστος:

Τώρα είμαστε ΒΒΒ.

Κ. Πιερρακάκης:

Εξαρτάται το πώς αποτυπώνεται από τον κάθε Οίκο. Εγώ, όμως, θα σας πω ότι αν λέγαμε ότι η Ελλάδα σύντομα δεν θα είναι η πιο υπερχρεωμένη χώρα στην Ευρώπη, δεν θα λέγαμε ότι είναι κάτι πολύ καλό που δεν το περιμέναμε τόσο γρήγορα; Δεν θα το περιμέναμε μετά από τα όσα προηγήθηκαν. Η Ελλάδα υπέστη μεγάλη κρίση, κραχ του ‘29, χάσαμε 25 μονάδες στο ΑΕΠ μας. Η ανεργία εκτινάχθηκε, το κοινωνικό κόστος ήταν αβυσσαλέο. Τώρα τα πηγαίνουμε καλύτερα, τα πηγαίνουμε καλά. Μπορούμε φυσικά διαρκώς καλύτερα γιατί πρέπει να στηριχθεί ο κόσμος. 

Γ. Παπαχρήστος:

Τώρα εσείς είστε Υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών, παρουσιάζετε μια ωραία εικόνα, σας καταλαβαίνω… Αλλά υπάρχουν πάνω από 600.000 συνάνθρωποί μας οι οποίοι ζουν κάτω από τα όρια της φτώχειας. Τι κάνετε τώρα για αυτούς τους ανθρώπους;

Κ. Πιερρακάκης:

Δεν παρουσιάζω καμία ωραία εικόνα γιατί δεν θα τολμούσα ποτέ μου να μην υπογραμμίσω πρώτος τα προβλήματα. Η μη αναγνώριση των προβλημάτων είναι τεράστιο λάθος για οποιονδήποτε πολιτικό. Ξέρουμε πάρα πολύ καλά, ξέρω πάρα πολύ καλά, ότι υπάρχουν πολίτες που πρέπει να στηριχθούν και στοιχήματα που πρέπει να κερδηθούν.

Γ. Παπαχρήστος:

Πάλι με επιδόματα...; 

Κ. Πιερρακάκης:

Δεν πάει με επιδόματα. Δείτε τι κάναμε σε αυτή τη ΔΕΘ…

Γ. Παπαχρήστος:

Αυτή η κυβέρνηση τα έχει εξαντλήσει τα επιδόματα… Όποιος περνάει απ' έξω μπορεί να παίρνει ένα επίδομα…

Κ. Πιερρακάκης:

83 φόρους και εισφορές έχουμε μειώσει από το 2019. Δείτε τι έγινε στην περασμένη ΔΕΘ. Μία πλήρης φορολογική μεταρρύθμιση, η μεγαλύτερη φοροαπαλλαγή της Μεταπολίτευσης, με στόχευση στις οικογένειες, με στόχευση στους νέους. Ήταν επίδομα αυτό; Το βλέπουν ως αύξηση στους λογαριασμούς τους.

Γ. Παπαχρήστος:

Ωραία. Λέτε αυτά. Πώς εξηγείτε το γεγονός ότι η Κυβέρνηση εξακολουθεί να είναι στα επίπεδα των ποσοστών που είχε στις ευρωεκλογές και κάτω από αυτές, στην πρόθεση ψήφου, είναι πολύ κάτω από αυτές…;

Κ. Πιερρακάκης:

Πάμε λίγο να δούμε τη μεγάλη εικόνα, γιατί εσείς έχετε και μια τεράστια ιστορική αποτύπωση. Αν συζητούσαμε οι δυο μας το 2019 και λέγαμε «θα κάνει ο Κυριάκος Μητσοτάκης και η Κυβέρνησή του δύο θητείες στις εκλογές και θα είναι πρώτο κόμμα στις δημοσκοπήσεις, 15 μονάδες μπροστά από το δεύτερο πριν την τρίτη (εκλογική αναμέτρηση)…», θα έχει ξανασυμβεί αυτό με τον ίδιο τρόπο; Αυτό δεν έχει ξαναγίνει. 

Γ. Παπαχρήστος:

Όχι, σε σχέση με το δεύτερο κόμμα…

Κ. Πιερρακάκης:

Σε σχέση με το δεύτερο κόμμα και σε σχέση με το ιστορικό παρελθόν. Δεν θα σας πω ότι δεν είμαστε σε χαμηλότερη δημοσκοπική επίδοση σε σχέση με πριν. Είμαστε, όμως, ήδη τόσα χρόνια Κυβέρνηση και διαρκώς προοδεύουμε, δίνουμε λύσεις στον κόσμο και δεν υπάρχει διαθέσιμη εναλλακτική διακυβέρνηση για τη χώρα. Ξέρουμε ότι εμείς κρινόμαστε απευθείας με τους πολίτες.

Γ. Παπαχρήστος:

Αυτό δεν σας τιμάει και πολύ το ότι δεν υπάρχει μια ισχυρή αντιπολίτευση…

Κ. Πιερρακάκης:

Την αντιπολίτευση δεν τιμάει… εμάς γιατί δεν μας τιμάει;

Γ. Παπαχρήστος:

Όχι, δεν σας τιμάει διότι το να έχετε αυτή την πλήρη ελευθερία στο τι κάνετε και να μην υπάρχει μια ισχυρή αντιπολίτευση, σας δίνει ένα δικαίωμα αυθαιρεσίας ενδεχομένως.

Κ. Πιερρακάκης:

Δεν θα το έλεγα γιατί, ίσα-ίσα δεν έχουμε πλήρη ελευθερία με τον τρόπο που το περιγράφετε, γιατί όλα ενθυλακώνονται στην κοινωνία και στους θεσμούς. Εμείς κάνουμε το καλύτερο που μπορούμε. Διαρκώς βελτιωνόμαστε. Έχουμε πετύχει πολύ μεγάλες αλλαγές για τον τόπο -από τα ψηφιακά μέχρι τις οικονομικές επιδόσεις. Από εκεί και πέρα θα σας πω πρώτος ότι έχουν γίνει και λάθη. Έχουν γίνει και αστοχίες. Ποιος είναι ο τρόπος, όμως, να προοδεύεις ως χώρα; Το «ένας νόμος, ένα άρθρο» νομίζω το θυμούνται όλοι. Τα δίδακτρα υπήρξαν πανάκριβα για όλες και για όλους. Ξέρουν όλοι, κάθε οικογένεια, κάθε άνθρωπος, από την ατομική του εμπειρία, την οικογενειακή του εμπειρία, πώς κτίζεις κάτι; Το κτίζεις βήμα-βήμα. Αυτό πάμε να κάνουμε με μια χώρα που γονάτισε, αλλά στάθηκε όρθια.

Γ. Παπαχρήστος:

Τώρα, είχατε μία θητεία στο Υπουργείο Ψηφιακής Διακυβέρνησης πολύ θετική, το αναγνωρίζουν όλοι, έγιναν βήματα για το χτύπημα της γραφειοκρατίας, έγινε ευκολότερη η ζωή μας, δεν χάνουμε εργατοώρες και τα λοιπά… Μπορείτε να πείτε το ίδιο και για το πέρασμά σας από το Υπουργείο Παιδείας;

Κ. Πιερρακάκης:

Μπορώ να σας πω ότι έτσι αισθάνομαι και ίσα-ίσα δεν θα ξεκινούσα από την ιστορική ανορθογραφία των Μη Κρατικών Πανεπιστημίων, όπου ήμασταν η μόνη χώρα που είχε μείνει - μαζί με την Κούβα - που το απαγόρευε. Θα σας πω και για την απαγόρευση των κινητών στα σχολεία, θα σας πω και για τα Ωνάσεια Δημόσια Σχολεία. Θεωρώ ότι έγιναν μια σειρά πράγματα…

Γ. Παπαχρήστος:

Τα Μη Κρατικά δεν πήγαν καλά. 

Κ. Πιερρακάκης:

Διαφώνω.

Γ. Παπαχρήστος:

Ε πώς; Πόσα πανεπιστήμια ξανά ήρθανε; Κάτι κυπριακά και κάτι τελειωμένα από την Αγγλία.

Κ. Πιερρακάκης:

Διαφωνώ κάθετα και θα σας πω κάτι: Η πολιτική για τα πανεπιστήμια αν ήταν κάτι το οποίο κρινόταν στο εξάμηνο ή στο δωδεκάμηνο θα ήμασταν σε άλλο πλανήτη. Αυτά είναι πράγματα που αλλάζεις σε ένα θεσμικό πλαίσιο, δημιουργείς σταθερότητα. Οι πρώτες αιτήσεις ξεκίνησαν να γίνονται με την απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας σε εκκρεμότητα…

Γ. Παπαχρήστος:

Γι' αυτό δεν ήρθαν;

Κ. Πιερρακάκης:

Θέλετε να δούμε τι θα γίνει σε πέντε χρόνια;

Γ. Παπαχρήστος:

Γι' αυτό δεν ήρθαν;

Κ. Πιερρακάκης:

Εγώ απαντώ σε αυτό. Θέλετε να δούμε τι θα γίνει σε μία πενταετία, σε μία δεκαετία. Βάζω στοίχημα ότι μέσα σε 5 με 10 χρόνια θα έχει αλλάξει όλος ο χάρτης της Tριτοβάθμιας Eκπαίδευσης στην Ελλάδα και από τα δημόσια πανεπιστήμια που διεθνοποιούνται, πρωτίστως εγώ θα πω από αυτά, και από τα Mη Kρατικά, από τα παραρτήματα τα οποία θα έρθουν. Φυσικά εδώ να πω, θεωρώ αυτονόητο ότι η αντιπολίτευση, και δη το κομμάτι εκείνο της αντιπολίτευσης που δεν θα αλλάξει θέση πάλι πέντε φορές, όπως το ΠΑΣΟΚ, θα στηρίξει την αλλαγή του άρθρου 16 για να μπορέσουμε να μην έχουμε μόνο παραρτήματα ξένων πανεπιστημίων, να μπορέσουμε να έχουμε και αυτοτελώς δικά μας…

Γ. Παπαχρήστος:

Κάνατε μια εισαγωγή στην αναθεώρηση του συντάγματος που άνοιξε τόσο γρήγορα και τόσο ξαφνικά από τον Πρωθυπουργό. Εμένα μου φάνηκε τώρα, «πετάω την μπάλα στα μνήματα» που λέγανε παλιά… Από τη Ριζούπολη βγήκε αυτό, το ξέρετε;
Κ. Πιερρακάκης:

Ομολογώ ότι δεν είμαι πολύ ποδοσφαιρόφιλος, αλλά όπως αντιλαμβάνομαι τον όρο, δεν χαρακτηρίζει την απόφαση του Πρωθυπουργού. 

Γ. Παπαχρήστος:

Νομίζω ότι πήγε να αλλάξει την ατζέντα…

Κ. Πιερρακάκης:

Το σύνταγμα είναι ο χάρτης της επόμενης εικοσαετίας.

Γ. Παπαχρήστος:

Ναι, αλλά για αυτούς που μας βλέπουν δεν λέει και πολλά πράγματα…

Κ. Πιερρακάκης:

Δεν λέει απευθείας, αλλά στην πράξη λέει τόσα. Το 2016 που ανέφερα πριν, ξεκίνησε από τα συντάγματα της δεκαετίας του 1950 και υπήρχε η απαγόρευση. Μπορεί η χώρα, ο χάρτης της οικονομίας να ήταν άλλη αν είχαμε πάρει άλλες αποφάσεις. Αλλάζει το γήπεδο, αφού θέλετε να μιλήσουμε με όρους ποδοσφαίρου. Παίζουμε άλλο παιχνίδι αν αλλάζουν κάποια πράγματα στο σύνταγμα και είναι σπουδαίο να αλλάζουν ευεργετικά.

Γ. Παπαχρήστος:

Το σύνταγμα θα αναθεωρηθεί. Από ό,τι κατάλαβα ακούγοντας τον Πρωθυπουργό, θα μπει σε διάφορα ζητήματα. Λόγου χάρη: Η Δικαιοσύνη. Μπορεί η Δικαιοσύνη, όπως υποστηρίζεται, το υποστηρίζουν εδώ και εκεί, να είναι απολύτως ανεξάρτητη για την ηγεσία της;

Κ. Πιερρακάκης:

Εννοείτε η ίδια η Δικαιοσύνη να επιλέγει προσωπικά τους ταγούς της;

Γ. Παπαχρήστος:

Μπορεί να το κάνει;

Κ. Πιερρακάκης:

Προσωπικά να σας πω ότι έχω πολύ ισχυρές επιφυλάξεις γι' αυτό. Στα περισσότερα συστήματα τα οποία αντιμετωπίζουμε στην Ευρώπη έχεις ένα μεικτό σύστημα και της ίδιας της Δικαιοσύνης, η οποία κάνει ενδεχομένως κάποιο «shortlist», μια προεπιλογή και το πολιτικό σύστημα να παρεμβαίνει. Εγώ, προσωπικά, θα σας έλεγα ότι ένα μεικτό σύστημα είναι το πιο ορθολογικό, με βάση το τι έχω δει να συμβαίνει συνολικότερα στις άλλες χώρες της Ευρώπης. 

Γ. Παπαχρήστος:

Δεν τους έχετε εμπιστοσύνη;

Κ. Πιερρακάκης:

Ίσα-ίσα. Η Δικαιοσύνη είναι ανεξάρτητη, επειδή χρησιμοποιήσατε τον όρο πριν και φυσικά τους έχουμε εμπιστοσύνη. Να σας ανταπαντήσω: ποια είναι η εναλλακτική στο να μην στηρίξεις έναν ανεξάρτητο θεσμό και να μην τον ενισχύσεις, να μην δημιουργήσεις και άλλες δομές. Οφείλουμε να την περιβάλλουμε με την εμπιστοσύνη μας.

Γ. Παπαχρήστος:

Ζήτησε ο Πρωθυπουργός, φαντάζομαι θα το κάνετε και εσείς, συναίνεση από την αντιπολίτευση. Πώς μπορεί να επιτευχθεί μία συναίνεση, όταν έχουν μεσολαβήσει διάφορα ζητήματα, τύπου υποκλοπές, πλήγματα στο κράτος δικαίου, τα οποία τα εισέπραξε η αντιπολίτευση. Πώς μπορεί να γίνει αυτό;

Κ. Πιερρακάκης:

Εγώ είχα πάντα την εντύπωση στην πολιτική από τα ιστορικά βιβλία που διάβαζα μέχρι την πολιτική που παρακολούθησα ότι η συναίνεση γίνεται πάνω στο προκείμενο, πάνω στο συγκεκριμένο. Θέτεις ένα ζήτημα και λέμε σε αυτό το ζήτημα «ναι, όχι, ναι υπό ποιες προϋποθέσεις, πώς μετακινούμαστε». Είδαμε νομοσχέδια στη μεταπολίτευση να έχουν αυτό το χαρακτήρα. Ήταν νομοσχέδια που είχα φέρει εγώ στη Βουλή θα σας πω. Διαπραγματεύτηκα προσωπικά με την αντιπολίτευση και σε κάποια πράγματα έκανα και εγώ πίσω, έκανε η κυβέρνηση πίσω. Αυτό έχει να κάνει με το θέμα. 

Γ. Παπαχρήστος:

Νομίζω το νομοσχέδιο που συγκέντρωσε την πλειοψηφία των μελών της Βουλής τις τελευταίες δεκαετίες ήταν εκείνο της Άννας Διαμαντοπούλου για την Παιδεία.

Κ. Πιερρακάκης:

Είναι ένα παράδειγμα, δεν είναι η μεγαλύτερη με αριθμούς, γιατί άλλα πράγματα που είναι πιο εύκολα τα ψηφίζεις και ευκολότερα. Λόγω της φύσης του θέματος ήταν μια σπουδαία στιγμή συναίνεσης για το Κοινοβούλιο. Μπορώ να σας πω και άλλες σπουδαίες στιγμές. Και το λέω και υπό μια έννοια δεσμευόμενος και για το μέλλον σε ό,τι με αφορά. Δεν μπορείς να μην ψηφίζεις στο ερώτημα και να ψηφίζεις σε σχέση με αυτόν που το θέτει. 

Αν με κάτι συμφωνώ, πρέπει να έχω το σθένος να πω ότι συμφωνώ. Γιατί μετά διαβρώνεται ο ιστός της Δημοκρατίας. Αν δεν εννοώ αυτό που λέω, πώς θα με κρίνετε κύριε Παπαχρήστο αύριο, όταν από την αντιπολίτευση περνάω στην κυβέρνηση; Με ποια κριτήρια; Πού είμαι ειλικρινής σε σχέση με αυτούς που μας παρακολουθούν και πού όχι; 

Γ. Παπαχρήστος:

Σωστό. Μιας που μιλήσατε για το μέλλον, έχετε φιλοδοξίες;

Κ. Πιερρακάκης:

Οι φιλοδοξίες μου είναι αποκλειστικά σε σχέση με το να μπορώ να είμαι χρήσιμος σε κάθε ρόλο τον οποίο έχω αναλάβει. 

Γ. Παπαχρήστος:

Επειδή γίνεται μια μεγάλη κουβέντα για την «μετά τον Κυριάκο Μητσοτάκη εποχή», θα σας ενδιέφερε;

Κ. Πιερρακάκης:

Κύριε Παπαχρήστo, αυτή τη στιγμή είμαι Πρόεδρος του Eurogroup, Υπουργός Οικονομικών. Με έχουν τιμήσει οι πολίτες της Α' Αθηνών. Και ο Κυριάκος Μητσοτάκης θα είναι για τρίτη φορά ο Πρωθυπουργός της χώρας.

Γ. Παπαχρήστος:

Αυτός ήταν ο Κυριάκος Πιερρακάκης. Τον ευχαριστούμε πολύ.

Κ. Πιερρακάκης:

Κι εγώ σας ευχαριστώ.